Çocuk adalet sisteminin temel amacı elbette çocuğu korumak ve yeniden topluma kazandırmaktır. Ancak çocuğu korumak ile işlenen ağır suçların sonuçsuz kalmasına yol açabilecek bir sistem yaratmak aynı şey değildir.
Çocuk Koruma Kanunu ile bazı kanunlarda değişiklik öngören Kanun Teklifi tam da bu noktada önemli bir denge kurmayı amaçlıyor. Teklifin gerekçesinde; çocukların ağır şiddet olaylarında kullanılmaları, suç örgütlerinin çocukların hukuki statüsünü bir istismar alanına dönüştürmesi ve mevcut uygulamaların zaman zaman toplumda cezasızlık algısına yol açması açıkça ortaya konuluyor.
Teklif, özellikle ağır suçlar bakımından yaş küçüklüğü nedeniyle uygulanan ceza indirimlerini yeniden düzenliyor; kasten öldürme ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarında hâkime somut olayın özelliklerini değerlendirme imkânı tanıyor. 15 yaşını dolduran çocukların işlediği suçların tekerrüre esas alınması da öngörülüyor.
Üstelik düzenleme yalnızca cezaların artırılmasından ibaret değil. Sosyal inceleme, eğitim, rehabilitasyon, bağımlılıkla mücadele ve çeşitli yönlendirme tedbirleri de güçlendiriliyor. Böylece çocuk hem korunuyor hem de davranışının sonuçlarıyla karşılaşarak yeniden suç işlemesinin önüne geçilmeye çalışılıyor.
Çocuğun üstün yararı, mağdurun yaşam hakkının ve toplumun güvenliğinin karşıtı değildir. Etkili bir çocuk adalet sistemi; çocuğu suçtan koruduğu kadar, çocukların suç örgütleri tarafından kullanılmasını da önlemeli, ağır suçlarda adalet duygusunu zedeleyen sonuçlara izin vermemelidir.
Bu nedenle Teklif, çocukları yetişkinler gibi cezalandırma girişimi olarak değil; koruma, sorumluluk, caydırıcılık ve rehabilitasyon arasında daha gerçekçi bir denge kurma çabası olarak değerlendirilmelidir.
